سبک زندگی «دیوید تپر»

آبان ۱, ۱۴۰۵ ۹:۵۸ ق٫ظ

عنوان مقاله:

سبک زندگی «دیوید تپر»

دیوید تپر یعنی یک تریدر خلاف جهت جریان. کسی که با ۱۳۰۰ نوتیفیکیشن در روز، شنیدن هوی متال و ترک کردن جلسات بی‌فایده، به موفقیتی رسیده که آرزوی خیلی‌هاست. سبک زندگی او به ما یادآوری می‌کند که موفقیت در معاملات، الزاماً به معنی «جدی بودن همیشگی» یا «رعایت صد تا قانون خشک و سخت» نیست.

سبک زندگی «دیوید تپر»

تریدری که گوشی‌اش ۱۳۰۰ تا نوتیفیکیشن روزانه دارد

 

باشه دیگه، بگذریم از ری دالیو. این بار می‌خوام برات از یک تریدر واقعاً متفاوت بگم؛ کسی که شاید اسمش توی ایران زیاد به گوش نخورده، اما توی وال‌استریت یک «افسانه زنده» حساب می‌شه: دیوید تپر (David Tepper).

 

تپر بنیانگذار «اپالوسا منیجمنت» (Appaloosa Management) و یکی از ثروتمندترین تریدرهای جهان با دارایی خالص حدود ۲۱ میلیارد دلاره. چیزی که سبک زندگی تپر رو از بقیه کارآفرینان و تریدرها جدا می‌کنه، اینه که او اصلاً شبیه یک کاراکتر وال‌استریتی رفتار نمی‌کنه. وال استریت ژورنال یک بار نوشت: «دیوید تپر شبیه یک هوادار فوتبال است که در بدترین جای استادیوم نشسته و با صدای بلند به تیمش فحش می‌دهد، در حالی که میلیاردها دلار پشت سرش است.»

 

بذار برات از عجیب‌ترین عادت تپر بگم: او روزانه بین ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ نوتیفیکیشن روی گوشی‌اش دریافت می‌کند و به تک‌تک آن‌ها جواب می‌دهد. شاید باورت نشه، اما تپر معتقد است هر کسی می‌تواند ایده خوبی داشته باشد، حتی یک کارآموز ۲۰ ساله. به همین خاطر، ایمیل‌ها و پیام‌های همه کارمندانش را می‌خواند و شخصاً به آن‌ها پاسخ می‌دهد. این عادت دیوانه‌وار برای کسی که تیمش میلیاردها دلار مدیریت می‌کند، واقعاً منحصربه‌فرد است. خودش می‌گوید: «اگر شما یک معامله‌گر کوچک هستید و یک ایده داغ دارید، من می‌خواهم آن را بشنوم. آدم‌های باهوش در همه جای سازمان هستند، نه فقط رده‌های بالا.»

 

اما شاید جذاب‌ترین بخش سبک زندگی تپر، رویکرد او به «ریسک» و «یکنواختی» باشد. تپر برخلاف خیلی از تریدرها که روزشان را با چارت‌های فنی شروع می‌کنند، روزش را با خواندن اخبار سیاسی و اقتصادی عمومی شروع می‌کند. او معتقد است که «بازارهای مالی مثل یک آدم دیوانه رفتار می‌کنند» و شما باید ذهنتان را برای هر سناریویی آماده کنید. این طرز فکر باعث شده تپر در بحران‌های بزرگ مالی، مثل بحران ۲۰۰۸، برعکس همه حرکت کند و میلیاردها دلار سود کند. خودش در یک مصاحبه گفت: «وقتی همه ترسیده‌اند و از بازار فرار می‌کنند، من دوست دارم وارد شوم. این حس را دوست دارم، مثل یک مبارز.»

 

از نظر زندگی شخصی، تپر یک «ضد میلیاردر» است. بله، یک عمارت در فلوریدا دارد و مالک تیم فوتبال «کارولینا پنترز» است، اما سبک زندگی عجیب و غریب ندارد. دوستانش می‌گویند تپر هنوز هم همان پسری است که در محله یهودی نشین پیتسبورگ بزرگ شده و پدرش حسابدار بود. غذای مورد علاقه‌اش استیک و سیب‌زمینی سرخ کرده است در رستوران‌های معمولی، نه شام‌های تشریفاتی با بشقاب‌های کوچک و غذاهای عجیب. حتی یک بار خبرنگاری از او پرسید چرا با آن همه پول، ماشین ساده می‌راند؟ جواب داد: «ماشین که شما را به مقصد می‌رساند، مهم قشنگی‌اش نیست.»

 

نکته جالب دیگر این است که تپر شدیداً از جلسات طولانی و بی‌نتیجه متنفر است. او معروف است که اگر جلسه‌ای به نظر بی‌فایده برسد، بلند می‌شود و از room خارج می‌شود، حتی اگر وسط حرف زدن مدیرعامل یک شرکت بزرگ باشد. کارمندانش می‌گویند تپر جلسات را حداکثر ۳۰ دقیقه نگه می‌دارد و بعدش می‌گوید: «باشه، حرف زدن تموم شد. بریم پول دربیاریم.» این رویکرد مستقیم و بی‌پرده، شاید دلیل موفقیتش باشد؛ او زمان را برای حاشیه رفتن تلف نمی‌کند.

 

و بالاخره، جالب‌ترین چیز درباره تپر: او عاشق موسیقی هوی متال است! شاید باورت نشه، اما این مرد ۶۰ ساله، با کت و شلوار میلیارد دلاری، در دفتر کارش به گروه‌هایی مثل «متالیکا» و «گانز ان روزز» گوش می‌دهد. خودش می‌گوید: «موسیقی بلند به من انرژی می‌دهد. وقتی یک معامله بزرگ می‌کنم، دوست دارم “ولوم” را ببرم بالا و ذهنم را خالی کنم. وال استریت خیلی جدی است، لازم است گاهی دیوانه‌وار باشی.»

 

حرف آخر

 

دیوید تپر یعنی یک تریدر خلاف جهت جریان. کسی که با ۱۳۰۰ نوتیفیکیشن در روز، شنیدن هوی متال و ترک کردن جلسات بی‌فایده، به موفقیتی رسیده که آرزوی خیلی‌هاست. سبک زندگی او به ما یادآوری می‌کند که موفقیت در معاملات، الزاماً به معنی «جدی بودن همیشگی» یا «رعایت صد تا قانون خشک و سخت» نیست. گاهی باید مثل تپر، غریزه‌ات را جدی بگیری، ریسک را دوست داشته باشی و بگذاری خود واقعی‌ات، حتی اگر عجیب باشد، در کارت دیده شود. نهایتاً، آنچه تپر را از سایر تریدرها جدا می‌کند، شاید ترکیب عجیب «نبوغ تحلیلی» و «بی‌پروایی کارگری» باشد؛ او میلیاردری است که هنوز هم رفتارش شبیه راننده کامیونی است که پا روی پدال گاز می‌گذارد و می‌گوید: «یا میریم جلو، یا می‌میریم توی راه.»

جدیدترین مقالات