نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در سال ۲۰۲۶ یکی از پرتلاطم‌ترین دوره‌های معاملاتی خود را تجربه کرده است؛ بازاری که در آن هر تغییر در معادلات سیاسی، امنیتی و اقتصادی، به سرعت در قیمت‌ها منعکس شده است. تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، نگرانی از اختلال در عرضه جهانی و افزایش ریسک‌های حمل‌ونقل انرژی، در مقاطعی موجی از خریدهای هیجانی را وارد بازار کرد و قیمت نفت را از کف‌های ماه جولای در محدوده ۶۷ دلار به کانال میانی و بالایی ۸۰ دلاری رساند.
اکنون و در شرایطی که WTI در محدوده ۸۲ تا ۸۸ دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شود، بازار وارد مرحله‌ای حساس شده است؛ مرحله‌ای که از یک سو همچنان تحت حمایت کمبود عرضه و ریسک‌های ژئوپلیتیکی قرار دارد و از سوی دیگر، نگرانی‌ها درباره کاهش تقاضای جهانی و احتمال مازاد عرضه در ماه‌های آینده، سایه‌ای از تردید بر ادامه روند صعودی انداخته است. در چنین فضایی، معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری چشم به داده‌های بنیادی و سطوح کلیدی تکنیکال دوخته‌اند تا مسیر بعدی قیمت را ارزیابی کنند.
ژئوپلیتیک همچنان تعیین‌کننده‌ترین عامل در معادلات بازار نفت است
در ماه‌های اخیر، تحولات ژئوپلیتیکی بار دیگر ثابت کرده‌اند که همچنان مهم‌ترین محرک نوسانات بازار نفت محسوب می‌شوند. افزایش تنش‌ها در خاورمیانه و نگرانی از اختلال در تولید و صادرات نفت برخی کشورهای منطقه، موجب شد ریسک عرضه به شکل محسوسی افزایش یابد و بخش قابل توجهی از رشد قیمت‌ها ناشی از همین «پریمیوم ریسک» باشد.
با این حال، کاهش نسبی تنش‌ها، ازسرگیری بخشی از تردد نفتکش‌ها در تنگه هرمز و بهبود جریان صادرات، بخشی از نگرانی‌های بازار را کاهش داده است. این تحولات اگرچه مانع از ادامه جهش پرشتاب قیمت‌ها شد، اما نتوانست ریسک ژئوپلیتیکی را به طور کامل از بازار حذف کند. به همین دلیل، هرگونه تغییر در شرایط منطقه همچنان می‌تواند به سرعت مسیر معاملات نفت را دگرگون کند و نوسانات قابل توجهی را به همراه داشته باشد.
کاهش ذخایر نفت آمریکا همچنان از روند صعودی حمایت می‌کند
در کنار تحولات سیاسی، وضعیت ذخایر نفت خام آمریکا همچنان یکی از مهم‌ترین ستون‌های بنیادی بازار به شمار می‌رود. تازه‌ترین آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نشان می‌دهد ذخایر تجاری نفت این کشور در محدوده ۴۰۸ تا ۴۱۱ میلیون بشکه قرار دارد؛ سطحی که همچنان پایین‌تر از میانگین‌های فصلی ارزیابی می‌شود و نشان‌دهنده محدود بودن عرضه در بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نفت جهان است.
هرچند در هفته منتهی به سوم جولای موجودی انبارها حدود ۳ میلیون بشکه افزایش یافت، اما این رشد پس از ماه‌ها کاهش مستمر ذخایر رخ داده و هنوز تصویر کلی بازار را تغییر نداده است. کاهش ذخایر تجاری در کنار افت قابل توجه ذخایر راهبردی آمریکا طی سال‌های اخیر، موجب شده بازار نسبت به هرگونه اختلال جدید در عرضه، واکنشی سریع و شدید نشان دهد.
از سوی دیگر، سیاست‌های اوپک‌پلاس نیز همچنان نقش مهمی در توازن بازار ایفا می‌کند. آزادسازی تدریجی بخشی از کاهش تولید داوطلبانه، در کنار رشد تولید کشورهای خارج از اوپک‌پلاس مانند آمریکا و برزیل، می‌تواند بخشی از کمبود عرضه را جبران کند؛ هرچند برخی برآوردها از محدود شدن ظرفیت رشد تولید نفت شیل آمریکا در افق میان‌مدت حکایت دارند.
……………………………………………………………….
بیشتر بخوانید : تاثیر نفت بر معادلات طلا
……………………………………………………………….
چشم‌انداز تقاضا روایت متفاوتی از آینده بازار ارائه می‌دهد
اگرچه سمت عرضه همچنان با محدودیت‌هایی روبه‌رو است، اما چشم‌انداز تقاضای جهانی تصویر محتاطانه‌تری را ترسیم می‌کند. بر اساس برآوردهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا و آژانس بین‌المللی انرژی، انتظار می‌رود مصرف جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل حدود ۱.۱ تا ۱.۲ میلیون بشکه در روز کاهش یابد.
افزایش قیمت انرژی، رشد اقتصادی ضعیف‌تر در برخی اقتصادهای بزرگ و کاهش مصرف در کشورهای غیرعضو OECD از مهم‌ترین عواملی هستند که این روند را شکل داده‌اند. در مقابل، پیش‌بینی می‌شود با متعادل‌تر شدن قیمت‌ها و بهبود شرایط عرضه، رشد تقاضای جهانی در سال ۲۰۲۷ دوباره به محدوده ۲ میلیون بشکه در روز بازگردد.
در این میان، چین و سایر اقتصادهای آسیایی همچنان مهم‌ترین بازیگران سمت تقاضا باقی مانده‌اند. تغییرات واردات نفت، سیاست‌های ذخیره‌سازی و سرعت رشد اقتصادی این کشورها می‌تواند به سرعت موازنه بازار جهانی را تغییر دهد و جهت حرکت قیمت‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.
نبرد میان کمبود کوتاه‌مدت عرضه و ریسک مازاد میان‌مدت
برآیند داده‌های بنیادی نشان می‌دهد بازار نفت اکنون در تقاطع دو نیروی متضاد قرار گرفته است. از یک سو، پایین بودن سطح ذخایر، ساختار بکواردیشن بازار و تداوم ریسک‌های ژئوپلیتیکی، از قیمت‌ها حمایت کرده و مانع اصلاح عمیق شده‌اند.
از سوی دیگر، بازگشت تدریجی عرضه، افزایش تولید کشورهای غیرعضو اوپک‌پلاس و کاهش رشد تقاضا، احتمال شکل‌گیری مازاد عرضه در نیمه دوم سال را تقویت کرده است. بسیاری از مؤسسات بین‌المللی نیز بر این باورند که با عادی‌تر شدن شرایط عرضه، قیمت نفت برنت می‌تواند تا پایان سال به محدوده ۷۰ دلار نزدیک شود؛ سناریویی که در صورت تحقق، فشار نزولی قابل توجهی بر نفت WTI نیز وارد خواهد کرد.
در نتیجه، چشم‌انداز بنیادی بازار همچنان دوگانه باقی مانده است؛ جایی که محدودیت عرضه در کوتاه‌مدت از قیمت‌ها حمایت می‌کند، اما ریسک مازاد عرضه در افق میان‌مدت همچنان به عنوان مهم‌ترین تهدید برای ادامه روند صعودی شناخته می‌شود.
بازگشت قدرتمند قیمت ساختار تکنیکال بازار را متحول کرد
از منظر تکنیکال، نفت WTI پس از ثبت کف مهم در محدوده ۶۷ دلار، موفق شد روندی صعودی و قدرتمند را آغاز کند؛ حرکتی که بخش قابل توجهی از افت‌های قبلی را جبران کرده و ساختار کوتاه‌مدت بازار را بار دیگر به نفع خریداران تغییر داده است.
عبور قیمت از میانگین‌های متحرک کلیدی و تثبیت بالای آنها، نشانه‌ای از تقویت مومنتوم صعودی محسوب می‌شود. هم‌زمان، شکست بخشی از خطوط روند نزولی که از سقف‌های سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ شکل گرفته بودند، امیدها را نسبت به تغییر فاز بلندمدت بازار افزایش داده است.
اکنون قیمت در محدوده حساس ۸۳ تا ۸۵.۵۰ دلار قرار گرفته است؛ محدوده‌ای که علاوه بر همپوشانی با سطح ۶۱.۸ درصد اصلاح فیبوناچی، با مقاومت‌های تکنیکال مهم و خطوط روند میان‌مدت نیز تلاقی دارد و می‌تواند سرنوشت حرکت بعدی بازار را مشخص کند.
چشم‌انداز بازار؛ نفت در آستانه تصمیمی سرنوشت‌ساز
در مجموع، تصویر فعلی بازار نشان می‌دهد نفت WTI همچنان از منظر تکنیکال در موقعیت صعودی قرار دارد و تا زمانی که قیمت بالاتر از محدوده ۸۰ تا ۸۲ دلار حفظ شود، احتمال تداوم حرکت به سمت مقاومت ۸۵ دلار و سپس محدوده ۸۸ تا ۹۰ دلار همچنان بالا خواهد بود.
با این حال، ادامه این مسیر بیش از هر چیز به تحولات بنیادی وابسته است. گزارش‌های هفتگی ذخایر نفت آمریکا، تصمیمات آینده اوپک‌پلاس، روند ارزش دلار و مهم‌تر از همه، تحولات ژئوپلیتیکی، مهم‌ترین عواملی خواهند بود که جهت حرکت قیمت در هفته‌های آینده را مشخص می‌کنند. در چنین شرایطی، بازار نفت همچنان میان دو نیروی قدرتمند در نوسان است؛ از یک سو حمایت ناشی از محدودیت عرضه و ریسک‌های سیاسی و از سوی دیگر نگرانی از کاهش تقاضا و احتمال شکل‌گیری مازاد عرضه. نتیجه این تقابل، مسیر قیمت نفت در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ را تعیین خواهد کرد.
مقالات مرتبط :
